آبخوان ماهیدشت در استان کرمانشاه در غرب ایران واقع است. برنامه ریزی، توسعه و مدیریت منابع آب منطقه ماهیدشت با ابزار پیچیده ای از قبیل رشد جمعیت و افزایش تقاضا برای منابع آب موجود انجام شد. برای حل کمبود و افزایش آب مورد نیاز در دوره بحرانی رابطه بین آب های سطحی و زیرزمینی بررسی شد. به این دلیل دو مدل، با و بدون ارتباط بین آب سطحی و زیرزمینی به وسیله مدل های مفهومی (با و بدون منبع تغذیه از رودخانه) Modflow pmwin 5.3 تهیه شد. سپس سطح آب پیزومترها وحجم آبخوان در این دو حالت مقایسه گردید، این مقایسه نشان داد، سطح آب زیرزمینی در پیزومترهای نزدیک به رودخانه درحالت تغذیه از بستر رودخانه افزایش بیشتری نسبت به پیزومترهای دورتر داشته است و حجم آبخوان نیز افزایش یافته است. پس با توجه به این نتیجه، می توان گفت با استفاده از آب های سطحی به عنوان منبع تغذیه کننده آبخوان، در فصول سرد سال که برای کشاورزی استفاده نمی شود، می توان سطح آب زیرزمینی و حجم آبخوان را افزایش و آبخوان را تا حدودی احیا نمود.

سابقه و هدف: آکانتامبا شایع ترین تک یاخته موجود در محیط می باشد که در آب و خاک به سر می برند. مشخص شده است که آکانتامبا بعد از تروما و تماس با آب آلوده یا استفاده از لنزهای تماسی می تواند بطورمستقیم موجب آلوده شدن قرنیه شود. هدف از این مطالعه تشخیص آکانتامبا از آب های سطحی میادین سطح شهر تهران با استفاده از واکنش زنجیره ای پلی مراز (PCR) بود.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، 22 نمونه از آب های سطحی جمع آوری شد. پس از فیلتر کردن نمونه ها، آنها را به محیط کشت  NNAمنتقل و نمونه های کشت مثبت آکانتامبا، با واکنش زنجیره ای پلی مراز (PCR) مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته ها: 13 نمونه (59 درصد) از لحاظ شکل ظاهری کیست های به دست آمده، آمیب آزادزی آکانتامبا تشخیص داده شدند که با استفاده از پرایمر اختصاصی جنس آکانتامبا که یک قطعه 903 جفت بازی از ژن 18S rRNA را تکثیر می کرد. 6 نمونه از 13 نمونه ای که در کشت مثبت بودند، آکانتامبا تشخیص داده شدند، بعبارتی شیوع آکانتامبا 27.3 درصد به دست آمد.نتیجه گیری: به نظر می رسد آلودگی آب های تهران به آکانتامبا شیوع بالایی دارد، لذا اقداماتی جهت بررسی آلودگی آب ها و تشخیص صحیح این انگل و یافتن راه های پیشگیری از آلوده شدن به آکانتامبا و عوارض ناشی از آن توصیه می شود.

زمینه و هدف: جنس ویبریو شامل باکتری های میله ای گرم منفی، اکسیداز مثبت هستند که به طور وسیع در آب های سطحی و دریاهای تمام دنیا یافت می شوند. بعضی از گونه های این جنس در بیماری های گوارشی و خارج از دستگاه گوارشی نقش دارند و در هنگام وقوع بلایای طبیعی مثل سیل، بیماری های ناشی از آن زیاد می شود. ویبریوکلرا عامل بیماری وبا می باشد. در این مطالعه نمونه های آب برداشت شده از آ ب های سطحی استان گلستان از نظر وجود ویبریوکلرا بررسی شد.روش بررسی : برای تشخیص اولیه این گونه از محیط های آب پپتونه قلیایی وTCBS  استفاده گردید و با انجام آزمون های بیوشیمیایی (اکسیداز، لیزین دکربوکسیلاز، اورنیتین دکربوکسیلاز، آرژینین دی هیدرولاز، رشد در 0درصد ، 1درصد ، 3درصد ، 6درصد نمک و سایر آزمون های بیوشیمیایی شامل ONPG، VP، سیمون سیترات، بایل اسکولین، اندول، CAMP ، استرینگ تست) و نیز آنتی سرم های ویبریوکلرا تشخیص نهایی انجام شد.یافته‎ها : از مجموع 54 نمونه برداشت شده، 42 مورد ویبریو جدا شد که 35 مورد (2/84درصد) non-01 V.cholerea ، 2 مورد (63/2درصد) V.mimicus و 5 مورد (1/13درصد) V.cholerae 01  بود.نتیجه‎گیری : این مطالعه نشان داد که ویبریو کلرا در 9 درصد نمونه های برداشت شده از آب های سطحی استان گلستان وجود دارد.